Onderweg naar….nagesprek.
Gauw werd het mij duidelijk dat er een live uitzending was van een uitvaart, hoe intiem dat werd gedeeld met miljoenen kijkers.
Hugo Claus was degene die nu net overleden werd geeerd voor hij zijn tocht naar waar hij dan wilde zijn kon gaan vervolgen.
Dat bracht mij eigenlijk op mijn eigen uitvaart, hoe qru het ook klinkt en voor sommigen onder ons misschien wat ongepast of behoorlijk vreemd om daar over na te denken.
Velen van mijn Hyves friends weten waarnschijnlijk mij ziekte geschiedenis, in die tijd, ging het toch vaak door mij heen.
Hoe zou mijn uitvaart er uitzien? Wie zou er komen?
Eigenlijk welke hypocrieten zullen erbij aanwezig zijn?
Zelf ben ik namelijk toch al bij behoorlijk wat begrafenissen en crematies geweest, het is niet mijn hobby, maar wel elke keer een soort les.
Het valt mij soms dan ook op dat er mensen aanwezig waren die de gestorvene in het tastbare leven niet echt nastonden en in het afscheidt en de groet naar het ontastbare leven, gebroken stonden uit te wuiven.
What;s real, komt er dan bij mij op.
Hoe zou het mij vergaan? Zouden mijn wensen voor de uitvaart worden ingewilgd? Zou mensen die ik in het dagelijkse leven ontloop toch komen, zouden ze dan echt verdriet hebben of er zeker van willen zijn dat ik heenging?
Persoonlijk heb ik de neiging om door te draven, de neiging om te analyseren, alles en iedereen om mij heen.
Wordt ik dan op mijn eigen uitvaart geanalyseerd?
Wat zou dan de conklusie zijn, ik bedoel in het tastbare leven krijg je weinig de kans om te horen van je medemens wat ze nou echt van je vinden. Stel je eens voor dat je een atheist bent, dan hoor je dus ook niet wat de medemens nu echt van je vond op je uitvaart. Ben je gelovig dan ben je als het goed is in de tijd van je uitvaart al onderweg naar de eerste deur van misschien wel het hemelse.Heb je het geluk in de zielenwereld te geloven ,misschien dat je dan inderdaad wat kan opvangen van de speeches, behalve als je naam Char is, want dan krijg je alleen de eerste of laatste letter te horen. Dat lijkt me nu niet ideaal want als je mijn nieuwschierigheid bezit, ben je dus al dolend jaren bezig om er achter te komen wat er nu echt is gezegd.
Misschien dan toch een goed idee om in het hier en nu elkaar eens te vertellen wat we nu echt denken.
